پ.ن. دیوان حافظی که دارم، هدیه ی یه دوست خیلی عزیزه، که همیشه یادش و خاطراتش برام شیرین و آرامش بخشه. جدا از حس خوبی که خوندن غزلیات حافظ بهم میده، حتی به دست گرفتن این کتاب، و نگاه کردن به دستخطی که تو صفحه اول نوشته شده، برام تسکین دهنده است.

نمیدونم هنوز اینجا رو میخونی یا نه، ولی ممنونم به خاطر تمام خوبی هایی که جز با بدی جوابشون رو ندادم.